چه نویسی ....

سیری در گذشته احوالات سهراب میکردم که چشمم به مطلبی افتاد که خالی از لطف و عریضه نیست .

..تا کی اسیر مطلع و ردیف و قافیه و عروض شویم ....

حرف زیاد هست ..اما به قول فرمایش حضرت استاد:قال خوب نیست ..حال هم باید باشه ....

بهر حال بهانه ای بود که چند کلمه ای با دوستان خودم حرف بزنم ....

و اما جمعه ......

نمیدانم چرا هرگاه میخواهم عقده های درونیم را باز کنم .

و اشکهای بارانیم را بر کویر خشک تنهایی بریزم ..

و خوشه های عشق را از درخت عشق برچینم...

موسیقی غم دوری تو را کنارساحل دریای انتظارمی نوازم ....

نمیدانم ....

که این چشم انتظاری ها و این درو پنجره ی مبهم زندگی نشستن ها به کجا می انجامد........

دلم گرفته ...

                                دلم عجیب گرفته ........

ا گر از من بنویسی چه نویسی؟

تا بخوانند تمام آنان

که نویسنده و خواننده و مطرب بودند

ساز آهنگم ازین پس چه زند؟

که شود آنچه تو خواهی...

بم و زیرش چه شود ؟

تا تو بیایی....

به برم یا به کنارم

که نشیند و دهد گوش سراپا به تمام دل من ؟

به همه غصه و غمها و شکست همه دلها...

تو تراشیدن یک سینه پر پیشه کنی

سینه ای پر ز غم و ناله و اندوه و صدا

سینه ای پر ز شراره که زند هر دم ساز

تو که دریای دوات و جنگلی از قلمی

ا گر از من بنویسی چه نویسی.............؟